Hoe pluche idealen om zeep helpt

Een paar citaten (enigszins samengevat) uit een ingezonden stuk van een (voormalig) lid van de Socialistische Partij, Maria de Vries, in Groningen zaterdag 17 mei in het Dagblad van het Noorden:

• in het pak genaaid door de PvdA
• Peter, waar zijn jou idealen gebleven (de idealen van huidig SP wethouder Peter Verschuren)
• vele vrijwilligers hadden socialisme hoog in het vaandel staan, maar velen zijn van een koude kermis thuis gekomen.
• de werkpaarden hebben plaats gemaakt voor luxe paarden.
• de SP is vastgoedeigenaar geworden, een van de rijkste partijen van Nederland.
• en wat is er nu veranderd Peter? Bij RO/EZ gaan dure verandermanagers aan de slag uit dezelfde regentencultuur van de PvdA waar je altijd zo tegen hebt geageerd.
• nu je deel uitmaakt van de macht ben je vergeten waar je eens voor stond: de arbeidersklasse.
• Peter, je bent geen schim meer van wat je als actievoerder ooit uitdroeg.

Eindelijk een keer een geluid van iemand uit de achterban van de SP. Ik vind het verbazingwekkend dat het zo lang stil is geweest. Niet alleen Peter, maar de hele fractie is nog een schim van wat ze ooit voorstelden. Ik had het in mijn vorige berichten over de slaafse houding van de drie collegepartijen. In feite geldt dit nog het meest voor de SP.

Ik zal in de vorm van een vraag deze stellingname proberen te illustreren. De raad kreeg op 6 mei 2008 de volgende brief van het linkse college over de verhouding met China. De vraag was namelijk of dit college- waarbij de partijen de PvdA, Groen Links en de SP ook niet te beroerd zijn om moties aan te nemen over de situatie in Gaza- wellicht China ook zou moeten boycotten.

Ik citeer uit de brief:

De ogen in de wereld zijn gericht op China. Vanwege de Olympische Spelen, maar ook vanwege de situatie in Tibet.

Groningen heeft sinds midden jaren ‘80 diverse samenwerkingsrelaties gehad en uitwisselingen met China opgebouwd. De stedenband met Tianjin, de vriendschappelijke relatie met Xi’an, de uitwisseling met kennisinstellingen, de handelsactiviteiten in Groningen en de komst van Chinese studenten zijn daarvan enkele voorbeelden. Dit jaar staan Groningen en Assen met vele tentoonstellingen en activiteiten in het teken van ‘Go China’! Dat is onder andere een verdienste van de jarenlange band met China.

Deze evenementen laten echter onverlet dat wij grote zorgen hebben over de onrust en de schendingen van de mensenrechten in Tibet. Ons college beschikt over tal van mogelijkheden om de situatie in China bespreekbaar te maken. Dat doen we onder andere via onze stedenbandrelaties en handelscontacten. Daarnaast grijpen wij elke gelegenheid aan om te wijzen op het belang van de vrijheid van meningsuiting en de mensenrechten in het bijzonder. Zo nemen wij deel aan debatten en manifestaties over mensenrechten en vrijheid van meningsuiting zaols de ‘Dag van de mensenrechten’.

Het tonen van onafhankelijke kunstvormen, zoals nu in het Groninger Museum zal plaatsvinden, daagt bezoekers uit een mening te vormen over een andere kant van het hedendaagse China. Met boycotten of anderszins isoleren van dit soort Chinese activiteiten, zijn mensenrechten in China niet gebaat.

Door relaties te onderhouden en uitwisselingen te bevorderen, blijft de dialoog over de mensenrechten gevoed.

Einde citaat.

Rest alleen de vraag, hadden partijen als de Socialistische Partij, maar ook Groen Links en de PvdA dit ook zo netjes en diplomatiek gezegd als ze in de oppositie hadden gezeten?